For every Daisy Johnson, there’s a Lash

สิ่งที่เราเขียนในบล็อกนี้ไม่มีการสปอยล์เนื้อหาสำคัญใดๆของเรื่อง จุดประสงค์เพื่อแชร์ข้อคิดที่ตกตะกอนจากบทสนทนาของตัวละครในเรื่องที่สะท้อนถึงสังคมมนุษย์เราค่ะ Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D. เป็นซีรีส์หนึ่งที่เราชื่นชอบในบรรดาซีรีส์ Marvel’s เราชอบกลิ่นอายความอัจฉริยะของผู้คนในองค์กร แนวคิด (Mindset) และความน่าตื่นตาตื่นใจของการก้าวล้ำทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีต่างๆที่ถูกขับเคลื่อนภายในเรื่อง จนถึงวันนี้ มีบทสนทนาและคำพูด (Quote) ประโยคหนึ่งของตัวละครที่ติดอยู่ในหัวเรามาตลอดตั้งแต่เราดู Season 3 Episode 7 จบไป จึงตัดสินใจหยิบมันขึ้นมาเขียนค่ะ ตัวละคร Daisy Johnson – เอเจนท์ของชิลด์ – มนุษย์ผู้มีพลังพิเศษ ใช้พลังเพื่อปกป้อง – มีความเชื่อว่ามนุษย์ผู้มีพลังพิเศษสามารถใช้พลังในทางที่ถูก หากได้รับการชี้นำที่เหมาะสม เพราะตนเองก็เคยได้รับโอกาสนั้นมาแล้ว Lash – มนุษย์ผู้มีพลังพิเศษ ใช้พลังเพื่อทำลาย – มีความเชื่อว่ามนุษย์ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นควรถูกกำจัด (ฆ่า) เพื่อป้องกันความเสี่ยง แต่แท้จริงแล้วการฆ่าเป็นแค่สัญชาตญาณนักฆ่าในตัวเขาเท่านั้น Rosalind – มนุษย์ธรรมดา – ลีดเดอร์ของหน่วยงานหนึ่งที่ช่วยชิลด์ตามจับ Lash บทสนทนา Rosalind กักขัง Lash ไว้ในความคุ้มครองของหน่วยงานตนระหว่างรอหาวิธีในการทำให้เขากลับเป็นมนุษย์ธรรมดาถาวร เพราะเขาเป็นตัวอย่างของมนุษย์ผู้มีพลังพิเศษที่ไม่สามารถควบคุมพลังตัวเองและใช้พลังนั้นฆ่าผู้อื่น แต่…

สังขยาทำเอง กิจกรรมยามว่างกับคุณแม่

ตั้งแต่กลับถึงบ้าน(ชุมพร)ในวันศุกร์ที่ 8 ก็แทบจะใช้เวลาทั้งหมดอยู่แต่ในห้องตัวเอง อยู่แต่กับ Workspace ของตัวเองและทำงานตลอด ได้ลงมากินข้าวและคุยกับครอบครัวบ้าง วันจันทร์ที่ 11 เลยตัดสินใจทำตัวว่างทั้งวัน ชวนแม่ทำกิจกรรมนู่นนี่และหนึ่งในนั้นก็คือ… ทำสังขยากินกันเอง! บ้านเราไม่ชอบไปซื้อสังขยาตามตลาด เพราะเขาจะใส่แป้งลงไปเยอะ ลดต้นทุนเขา ก็เลยไปซื้อวัตถุดิบกันมาเตรียมเข้าครัวสองคนแม่ลูก จะได้ทำสังขยากินแบบใส่วัตถุดิบกันได้เต็มที่ เพราะทำกินกันเองในครอบครัว ให้พ่อให้น้องกินด้วย คำเตือน: ไม่ได้จะมาเขียนสูตรอาหาร แค่บันทึกกิจกรรมที่ทำกับแม่ ใช้ iPhone 5s ถ่าย การตวงการวัดปริมาตรก็ไม่มีนะ ทำไปชิมไป พอคิดว่าอร่อยกันแล้วก็แค่นั้นแหละ (แม่หยิบอะไรเท่าไหร่ก็คือตามนั้น แฮ่) คนที่เข้ามาแล้วหวังจะได้ตัวเลขเป๊ะๆ คุณเข้าผิดบล็อกแล้วค่ะ (ฮา) มาเริ่มกันเลยดีกว่า   เริ่มแรกเราก็ต้องเตรียม ตะกร้อตีไข่ ที่บ้านไม่ได้ใช้เครื่อง ทำแบบนี้กันมาตลอด บริหารกล้ามแขน!   หม้อ รอผสมวัตถุดิบ และที่ขาดไม่ได้เลยคือ กะทิ โดยพวกเราเน้นใช้ หัวกะทิ ค่ะ   มีตะกร้อตีไข่ก็ต้องมี ไข่ไก่ เราก็ตอกให้พอดีกับกะทิที่มี   เครื่องปรุงก็มี…

ทำบัตรประชาชนใหม่กับ BMA Express เป็นครั้งแรก

เมื่อไม่นานมานี้เราไปต่ออายุบัตรประชาชนของเรามาค่ะ เกริ่นเล่าก่อนว่า เราทำบัตรประชาชนครั้งแรกในชีวิตทีสำนักงานเขตจังหวัดชุมพร แล้วก็ขึ้นมาเรียนที่ กทม. หลังจากใช้บัตรประชาชนใบแรกไปได้ 2 ปี เราก็พลาดทำบัตรหายค่ะ พอทำบัตรหายก็จำเป็นต้องไปแจ้งขอทำบัตรใหม่ที่สำนักงานเขต จำได้ถึงความยุ่งยากและการที่ต้องรอนานถึงนานมากที่สุด ถึงไม่ทำบัตรหาย ถึงจะไปแค่ต่ออายุบัตรใหม่ก็เจอปัญหายุ่งยากและรอนานพอกัน พอบัตรประชาชนใบนี้หมดอายุ เราก็ไปต่ออายุและทำบัตรใหม่ โดยเลือกไปทำบัตรประชาชนที่ BMA Express Service ที่ BTS สถานีพร้อมพงษ์ เพราะใกล้เราที่สุด แล้วก็ใกล้ออฟฟิศของเราด้วย (ออฟฟิศของเราอยู่บริเวณ BTS สถานีอโศก) ขั้นตอนในการทำบัตรประชาชนใหม่นี้ ใช้เวลาไม่เกิน 10 นาที ไม่รวมระยะเวลารอคิว เราเริ่มงาน 10 โมง ถึง BMA Express สถานีพร้อมพงษ์ 9 โมงครึ่ง ไปถึงไม่มีคนต่อคิว เราเลยเข้าไปยื่นบัตรประชาชนเก่าให้ กรอกข้อมูลตัวเอง ตอบคำถามพนักงาน (เช่น ทำบัตรครั้งแรกที่ไหน ย้ายจากที่ไหนมาที่ไหน) เสร็จแล้วก็สแกนลายนิ้วมือ ไปยืนถ่ายรูป แล้วก็ออกไปรอรับบัตร เสร็จเรียบร้อยค่ะ! ง่ายมาก! สะดวกรวดเร็ว! นั่ง BTS กลับอโศก…

ประสบการณ์แรกกับฟันคุด

เรื่องของเรื่องคือเราปวดฟันคุดมาได้พักใหญ่แล้ว แถมตอนแรกไม่รู้อีกว่ามันคือปวดฟันคุด คิดว่าปวดราก เพราะว่าฟันซี่สุดท้าย (ฟันคุดที่โผล่ขึ้นมาแล้วแต่ยังมีเหงือกคุมอยู่นิดหน่อย) มีร่องรอยการผุดำเยอะมาก (มาก!) เราก็เลยไปหาหมอฟัน ไปให้ตรวจพร้อม X-Ray ฟัน หมอเขาก็บอกว่าที่เรากำลังปวดอยู่คือฟันคุดต่างหาก แต่หมอบอกว่าของเรายังโชคดี เป็นเคสง่าย ผ่าเหงือกออกนิดเดียวเท่านั้น เผลอๆถ้าโชคดีกว่านั้นอาจแค่ถอนก็สามารถเอาฟันคุดออกได้ แต่ยังผ่าตอนนี้ไม่ได้ เพราะต้องกินยารอจังหวะให้มันหายปวดก่อน โอเค… เป็นอันว่าต้องกิน Ibuprofen ติดต่อกันอยู่ประมาณครึ่งเดือนถึงจะหาย แม่ก็เลยแนะนำให้มาผ่าฟันคุดตอนช่วงกลับบ้านต่างจังหวัดเลยละกัน ซึ่งวันนั้นก็คือเมื่อวาน (10 เม.ย.) ก่อนเข้าห้องเพื่อขึ้นเขียงนี่เราตั้งมั่นไว้เลยว่า แม่ง… เสร็จแล้วจะกลับไปเขียนบล็อก เก็บไว้อ่านว่านี่คือวันแห่งการถอนฟันคุดครั้งแรกของฉัน!! พอดีหมอคนเนี้ย เป็นหมอที่ทำฟันให้เราตั้งแต่เรายังอยู่ประถม เขาก็รู้อ่ะนะว่าเราค่อนข้างหวาดเสียวกับอะไรแบบนี้ (เรียกง่ายๆว่า กลัว ก็ได้วะ) เขาก็เริ่มชวนเราคุยละ เพื่อทำให้เรารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง (จริงๆก็ไม่ได้ผ่อนคลายอะไรขึ้นมา ฮือ) พอเขาเช็คฟัน เขาก็เริ่มอธิบาย หมอ: เหย นี่โชคดีนะเนี่ย หมอว่าแค่ถอนก็เวิร์คแล้วนะ เรา: จริงเหรอคะ!! (ตกใจที่ตัวเองมีโชคกับเขาด้วยวุ้ย คือเพิ่งซวยมาหลายเรื่องติดกันช่วงนี้) หมอ: ใช่ เรามาเริ่มจากง่ายไปยากนะ จะถอนให้ก่อน ไม่ได้ก็คงต้องผ่าเหงือกให้เปิดนิดนึง…

Reflection on My Beloved 2013

คิดอยู่ว่าจะเขียนบล็อกแรกเกี่ยวกับอะไรดี สุดท้ายก็ตัดสินใจเขียนสิ่งที่เกิดขึ้นในปี 2013 เป็นของขวัญปีใหม่ 2014 ให้ตัวเองเลยนี่แหละ เพื่อให้ตัวเองในอนาคตกลับมาอ่าน ปีนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นมากมายในชีวิตของเรา สำหรับเรามันเป็นปีที่ดีและสำคัญมากๆ คำว่า “ปีที่ดี” ไม่ได้หมายความว่า ปี 2013 มีแต่สิ่งดีๆ แต่มันเต็มไปด้วยทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่ไม่ดี หลากหลายสีสันผสมผสานรวมกัน เป็นปีที่เราจะจดจำไปตลอด ไม่มีทางลืม   – สิ้นสุดชีวิตปริญญาตรี – เราเดินมาถึงเส้นทางสุดท้ายที่เราเลือกมาตลอด 4 ปี และปีสุดท้ายมันเหนื่อยมาก เป็นช่วงชีวิตที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอนติดกันนานสุดๆแล้ว และมันก็ยากค่ะ ไม่มีจุดที่เรียกว่าง่ายเลยตลอดช่วงเวลานั้น แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่าเราสามารถ “สร้างและพัฒนา” บางสิ่งบางอย่างให้มันจับต้องได้ ปัจจุบันและอนาคต เราอาจได้พัฒนาซอฟต์แวร์มากมายหลายตัว แต่ 1 ในโปรเจคท์ที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้อีกนอกจาก Senior Project ที่เป็นโปรเจคท์จบปริญญาตรีของเรา “Someone who is able to move forward with you at the same speed.” เราทำโปรเจคท์นี้คู่กับเพื่อน Pikanate…